Ëndërr zhveshur erdhi vjeshta
Vesa preku shpirtin tim,
Dritën e hënës e mori agu
Rrezja e diellit ra n’perendim.
Bulza uji mbushur degët
Sikur loti në harrim,
Po lag gjethen e këputur
Që ra sipër unit tim.
Fati i thyer gjatë degdisi
Nëpër brigjet e pafund,
Thinjur, rrudhur, sa u mplaka
Rob i lodhur pa u ndal kund.
