Prelud
Më është bërë zakon që kur lexojë ndonjë libër të mirë, patjetër të hedh në letër mbresat e mia. I tillë është edhe libri ,,Një gur mangut” që poeti Faruk Buzhala ma dërgoi përmes postes së shpejt (pasi që ma kishte premtuar paraprakisht) në dhjetëditshin e parë të nëntorit.
Përkufizim
Titulli ,,Një gur mangut” sa mu duk filozofik, aq edhe provokues, por e pikasa menjëherë se nuk ka të bëj me ndertesa, mure e ura ku guri ka funksion fizik. Në fakt që në leximin e vargjeve të para kutova metaforen e ,,gurit të munguar” në personalitetin e njeriut. Ndaj brenda kopertinave të librit autori ka shpërfaqur karakteret njerëzore si: trimëria, urtia, mirësia, butësia, por edhe ligësia, marrëzia, krekosja e smira. Temat dhe personazhet që dalin nga imagjinata poetit ndonëse duken se kanë thjeshtësi, në fakt mbartin mesazhe të fuqishme, që vetem shpirti poetik arrin t’ u jap formën e saktësinë e duhur. Pavarësisht laryshisë tematike që kanë vargjet ato pothuaj korrespondojnë si një tërësi.
Grotesku, ironia, katrahura njerëzore sikur janë ngjizur fund e krye vargjeve të këtij libri. Drama njerëzore e individit dhe një kolektiviteti shperfaqet me tërë mynxyrat e jetës. Vargjet e Farukut janë më shumë se një protestë, më më shumë se një klithje, më shumë se një thirrje për ndergjegjësim. Janë vargje që të lënë pa frymë përballë një makinerie vrastare, por që si një antitezë gëlon shpirti i liridashësit. Poezia ,,Terroristët” sikur shpërfaq tërë ironinë dhe mllefin para botës e cila rri e bënë sehir para kësaj kataklizme.
Thëniet e eruditit Faik Konica që i paraprijnē çdo cikli sikur bartin në veti mentalitetin tonë ndër vite e që përseritet i njejti mentalitet edhe në vargjet e poetit Buzhala. Pra vetëm faktori kohë ka ndryshuar, përndryshe ,,guri munguar” sorollatet sërish në mesin tonë, ,,në fillim të mileniumit të ri” siç thotë poeti. Ndonëse pezmi, deshpërimi e revolta përshkojnë shumicën e poezive, prapëseprapë autori ka një fije shprese në dritën në fund të tunelit.
Përmbyllje
Në permbylje te kësaj mbrese, seç mu kujtua thënia e një poeti se: ,,ky është poet avangard” tek po kexonte Faruku poezinë ,,Njeriu i tranzicionit” në Kukës në manifestimin lrtrar ,,Në preher të Gjallicës”. Pas leximit të këtij libri, u binda vërtetë se poeti Faruk Buzhala meriton këtë epitet.