Mos ma prek plagën
ajo është vula e gruas që mbijeton
Nga dheu e nga loti kam lindur prapë
si lulja që del prej gurit të thatë
Në sytë e mi digjet një dritë e heshtur
jo nga dhimbja, por nga shpresa
Kam mësuar të dua edhe në stuhira
të fal edhe kur shpirti më rrëzohet
Mos ma prek plagën
ajo është forca ime
jo dobësia
Ajo më kujton se jam gjallë
se çdo rrëzim ka një ngritje
që quhet grua.