Ah mër Fishtë dërgumi Zotit
S’të kuptuan dot as t’moçmit
S’të dëgjuan jo o Frat
Asë burrat, e as gratë.
Gjergj o Fratër Vilajeti
Vargu yt oshëtim tërmeti
Shkrojte bukur, shkrojte shumë
Drin e Vjosë, liqen e lumë
Shkruajte për Rozafat
Për hajninë dhe për ingratë
.
E më tëj i mëshove ti
Nxive prapë Malin e Zi
Nxive shkjaun faqezi
Osmanlliun përgjithnji.
Shtive t’merr n’Stamboll, Athinës
Që bën rolin e viktimës
Se s’i ndahet tradhëtisë
Ajo pjellë e hajnisë.
Komunistët e pabesë
Donin me të qit n’harresë
Të ç’varrosën, sakrilegj!
Idhtarë t’djallit këta dreqë
Edhe t’hodhëm eshtrat n’lum
Se prej teje s’flinin gjumë.
Se ti ishe makthi tyre
Robt i njihje veç prej ftyre
Fishtë o fratër françeskani
Ende sot vajton vatani.