A jam unë ..
kur kokën vura në prehrin tënd
a jam unë në tryezën plot e përplot me fjalë
a jam unë lokomotiva dashuri
a jam unë ëndërra jote si përrallë .
A jam unë …
apo ishte
dashuri e nxituar …
që unë kishja marë veç të bukurat fjalë …
Kur zgjatje duart dhe unë të besoja të dashuroja me shpirt si e marrë.
Dashuri dritëshkurtër ..
që kur të dhashë buzëqeshjen e parë .
tash muzgu sa me vrap erdhi
në rrugën time telat e dritës janë çarë.
Eh ..dashuri e nxituar
brënda natës ..
që yjet mi mban shuar .
Le të bëhem unë drita jote
mes territ që botën tënde ka mbuluar .
Prej trurit ….. trishtimi …
shkumëzon
me gjymtyrë të këputura
heq këmba këmbën zvarrë
si zoqtë që flasin për motin
në parvazin e dritares
të mbushur
plot erë e mallë .
O hëna e plotë
derdhi dëshirat e pritjes
para pasqyrave ..
ku humbën në rrugën e fjalëve vrarë ..
Ku është dashuria e shpirtit tënd
ishte shënuar në ditarin e ëndërrave të zemrës
plot mesaxhe shprese
e një shpirti të çarë..
Në sytë e tu thellë ndieva dashurinë
e doja gjer në pafundësi
të prisja ç’do ditë të vije
por qe e nxituar dashuri ..
mes ëndërrave dhe zhgënjimeve hije.
S’kam faj…që e kujtoj me shpirtë përherë dashurinë si hëna përmbi errësirën,
nuk mbylla dot gjumë në sy
Kërkonte zemra të bëheshim dy ..
Për kë të bëheshim dy
një copëz dashurie
Apo …. dashuri e nxituar ..
e rëndë hekur në peshë
dashuri ëndërr e lënduar .