Valzave t’ hanës, strukun si drenushë
Shkëlqmit t’yjeve përhumbun
diç’ po kërkoj,
Të pyes çfarë ,as vet nuk e di
Oh jo, nuk e di askush…
N’refleks dritash, vedin pashê
Tek m’digjeshin buzët nê prush,
prush!
Ndêr lutje dergjun, ksaj vetmie
Shikimet thik qiellit,flakërijnë
Si gjemb trandofili trupit mbijnë,
Zaamblit tem si violinë,
Shushurimë e gjetheve
ç’mu përzie,
tingujsh t’mallit , loti ngrinë !
Rreth meje mblidhen ,tufa-tufa
Sikur m’kjahen për stinën e nxehtë
Vere e ikun shkëlqimin ua mori
U kish dhanë arratinë,
Oh e lumja, ç’degtisa mendsh,
Ç’lumtuni ndieva, ç’melankoli
Trupit m’u veshen si fustan i artë,
Ç’më zgjuen zemres ,ndjenjen e zjarrtê!
Më muar era, krahsh si veri
Shpirtin hapa si flet libri,
Le te endem fatit t’krisun,
Majash t’ botës, bash si n’andrra
Ç’e bukur agoni…
Si pupel krah zogjsh, do t’ulem diku
Aromës tande kam me t’gjet,
Nuk mundem zemren me lan peng,
Dashninë nuk muj, me lan me vdek!