Të më lësh të të prek,
akoma dhe kur në sytë e tua
ka trishtim.
Akoma dhe kur çasti,është i rëndë.
Të më buzëqeshësh.
Akoma dhe nëse vështirësitë
këmbëngulin,nuk më lënë
të marr frymë.
Marr forcë,nga sytë e tu.
Brënda meje,zemra ndriçon.
Ngjan të rrjedhë gjaku im
rrëmbyeshëm.
Si një lumë,brënda maleve
të pashkelur.
Si një lule,që ngricën dhe borën
duron, bukur, lulëzon.
Të më duash!
Mbyll sytë,dhe të shikoj me zemër.
Sepse gjërat e bukura,
Nuk i shikojmë,i ndjejmë.
Të më duash!
Dhe atëherë,do të bëhem ëngjëll
dhe do të ngjitem lart.
Do të tërheq,me pendë të bardha.
Në një botë,që ëndërroj
me ty të jem gjithmonë.
Ëngjëlli tënd!!