Lind në shpirtin tënd.
Kur jeta,të merr nga dora
dhe të drejton.
Atje ku për herë të parë
shkoj,e takoj.
Atëherë,lë mbrapa cdo hidhërim,
çdo zemërim,gjithçka që më lëndoi.
Dhe shoh,vetëm dritë.
Nuk kam më keqardhje,as brengë
as trishtim.
Mbaj brënda vetes,një ndjenjë
të veçantë.
Sytë më mbushen me lot.
Një gëzim i ngrohtë,më përmbyt.
Heshtur,çuditërisht.
Më pyet,kur përballë tani qëndroj
dhe zgjat dorën,në zemrën tënde:
“Kush je”si të quajnë;
Po të prezantohem atëherë.
” Më quajnë” MIRËNJOHJE!