O Flamur gjak, o flamur shkabë,
O vĂ«nd e vatrâ o nĂ«nâ e babĂ«,
Lagur me lot, djegur me flagë,
Flamur i kuq, flamur i zi.
Fortesë shkëmbi tmerr tirani,
SâtĂ« trĂ«mb Romani, as Venecjani,
As SĂ«rb Dushani, as Turk Sulltani,
Flamur i math për Vegjëli
Flamur që linde Shën Kostandinin,
Pajton Islamnâ e KrishtĂ«rimin,
Ăpall midis feve vllazĂ«rimin,
Flamur bujar për Njerëzi.
Me SkĂ«nderbenâ u lavdĂ«rove
Dhe nĂ« furtunâ i funtmi u shove,
Me Malon prapë lart vrapove,
Yll i pavdekur për Liri.
Sa shpesh pastaj përdhÚ u shtrive
Me zjarr e zi u ndeze u nxive,
Po çdo mizor me shpatâ e grive,
O fushë-kuq, o shkabë-zi.
Përpjetë prie Shqipërinë,
PĂ«rlintjâa shpirtin dhe fuqinĂ«,
Diell për vllanë, yrnek për fqinë
PĂ«r botĂ«n Ă«ndrâ e qjell i ri.