Do të pres, derisa t’vij vdekja
Buzë e sy, pishtar mbi ty
Nëse s ‘vjen, do ik si reja
Lotin ngrimë, do gjesh aty
Mos kërko t ‘më gjesh prapë
Aroms tëme, mos më ndiq
Flokve t’ art mos ngul sytë
Se kjo ndjenjë, asht mrekulli
Nuk asht ligj, as ofiq
Un thëllëza pendëshkruar
Dashurinë, kam gjak ndër deje
Lindun kam per t’ dashurue…
Se të lodhka kjo mrekullli
Kurrë ma parë, s’ kisha dëgjue
Gjoksit trembun kie pasionin
Fluturat moren arratinē
Mosvemendja dhe dashuria
Shpirtit bashk, kurrë nuk rrinë!