Muret e vjetër të Kalasë
Flenë e zgjohen ende nën pushtime të tjera,
të buta,
myshqesh e gojë-asllanë,
Si një trofe e fituar pas një lufte të gjatë.
Ndonjëherë e thyejnë monotoninë e heshtjes
Mbase i rëndojnë supeve mijëvjeçarët
Atëherë,
ndonjë gur rebel shkëputet nga bedenat
Për të rihapur frëngji të reja
Përtej horizonteve të paqtë.
Muret e kalasë, rrënjët i kanë atje
Por ne i marrim me vete,
të lehtë sa një pupël
Në zemrat tona,
Kaq larg…