Me te pafajshmit ne bote.
Jane femite te sapolindur.
Akoma te pa hapur syte.
Buzeqeshin, si gonxhe trendafili.
I buzeqeshin bukurise se jetes
Qe zoti,perendia dhurate jua beri.
I buzeqeshin bukurise natyres.
Ku rriten ,gezohen e lumturohen.
Jane me te pafajshmit ne bote
Kur sheh, dikush, jeten ua rremben ,
Vriten ne lufte, gjume,rruge apo shkolle.
U merret jeta e dhuruar prej Zotit.
Eshte krimi me makaber njerezor.
Prej dores kriminale te kujte-doqofte.
Prej dores e shpirtit gjakatare.
Per interesat e tyre, me gjakun e femive fitojne.
Sot,ne kohen e bukur “moderne.”
Femite,duan ta shohin, te gezojne.
Te qeshin,te lozin ,te lumturohen.
E ardhmja, qe duhet te ndriçoj boten.
Padrejtesia e njerezve te konsumuar ne jete.
Qe kane humbur ndjenjat e shpirtin njerezor.
Duan te shuajne diellin,rrezen qe ndriçon boten.
Permes femive,te shuajne dashurine e jetes tone.
Uragani I plakjes trurit,qe “drejton boten.”
Ku per llogari te veta,ka humb arsye e llogjike.
Paçka se u merr jeten, femijve e njerez t’pa faj.
Jane te pameshirshen ndaj dhurates perendise.
Nje dite do ta kupetojne,ndoshta jo ato.
Por brezat e tyre,sot me femit me te mbrojtur.
Dhimbjet e vuajtjet e njerezimit nuk mbulohen.
Ato jetojne,rizgjohen,jeta rigjenerohet,vazhdon…