Babai im nuk kishte shkollë
S’dinte t’shkruante ,as t’lexonte
Kishte mendje mjaft të hollë
Shpesh herë mua m’këshillonte
Dëgjo ,më thoshte , bija ime
Kur do t’rritesh e t’bëhesh grua
Mbaje mend ,ti, fjalën time
S’do t’ketë vlerë fjala “të dua “
Ka me ardhë një kohë, moj bijë !
Ka me u “ftoh ” krejt njerëzia
Do t’kërkojnë veç pasuri
E ka me u hy n’shpirt ligësia
S’ka me dasht’ as vllau ,vllanë ‘
S’kanë me ditë as ku kanë gjakun
Me harru’ kanë ,babë e nanë
Kanë me dalë e me lanë pragun
S’ka me pas as besë moj bijë
E gjithçka ka me ndryshue
Ti besë mbaj,kujt besë mos ki !
Gjithnjë m’thoshte baba mue
Ah ,të ishe në këtë jetë !
E t’i shihje çka m’ke thanë
Sot me sy po i shoh vetë
Porositë që m’i ke lanë
Ike babë e m’le jetime
S’i harroj kurrë ato fjalë
Sa herë kthehem në kujtime
Them m’la baba një thesar