Gjesti në këtë mëngjes: përqafje mendimesh të heshtura, thirrje pasionante çmendurie, të gjitha të fshehura thellë brenda meje —
por si fshihet prushi nën një copë pëlhure të hollë, kur çdo rrahje e zemrës e ndez edhe më fort dhe tymi i mallit del nga çdo anë…
•
Dhe unë rend drejt teje, me mendjen të trazuar, por s’e di si kjo magji që lëviz brenda meje mund të fshihet pas një gjesti kaq të thjeshtë —
veç ec drejt teje!…
