HomeKulturëLetersiZymer Mehani-SIKUR ATDHEU TË FLISTE

Zymer Mehani-SIKUR ATDHEU TË FLISTE

Sikur Atdheu të fliste,
do t’ua njihte zërat
nga kripa e gjakut
që u ka mbetur në buzë.

Do t’i thërriste një nga një
në oborrin e kujtesës,
ku flamujt varen
si lëkurë e shqyer e kohës.

Do t’i shikonte gjatë…
pa ua kërkuar emrat,
se tradhtia ka fytyrë
edhe pa pasaportë.

Pastaj, do t’i pështynte
të gjithë në fytyrë –
jo nga zemërimi,
por nga neveria
që i është mbledhur
në gurët e themelit.

Sepse ia kanë vjedhur hijen,
ia kanë shitur dritën,
ia kanë ndërruar
plagët me dekorata
dhe varret me tribuna.

Në gjuhën e tyre
atdheu është pronë,
flamuri – perde,
dëshmori – fotografi,
ndërsa populli
një numër që fshihet pas zgjedhjeve.

Sikur Atdheu të fliste,
do t’ua hapte arkivat e heshtjes,
do t’ua nxirrte nga xhepat
çelësat e dyerve të mbyllura
dhe do t’i pyeste:

-Kush jua dha të drejtën
të flisni në emrin tim,
kur as nuk e dëgjoni
rënkimin tim nën këmbët tuaja?!

Pastaj do të heshtte.

Se edhe gurët kanë kufirin e durimit,
edhe toka mund të vjellë
atë që e ka mbajtur në gji.

Dhe në fund,
mbi një flamur të palosur,
do të shkruante vetëm një fjali:

NUK MË TRADHTUAN ARMIQTË,
POR MË LODHËN ATA
QË MË THIRRËN ATDHE
VETËM KUR U DUHESHA. 

RELATED ARTICLES
- Advertisment -