Mos ,të kamë mërzitur vallë ,
që nga ty ,unë u largova ,
Ika për pak vite largë ,
thashë
se do kthehesha prapë .
Shikojë,
lartë në qiell
dallandyshet ,
që ikin dhe fluturojnë
a’h s’ikur të
fluturojë edhe unë
aty të vij të jetojë .
Aty është vëndi i ngrohtë
prandaj vijnë dallanyshet ,
mos ,i lë të ikin prapë ,
mos ,ta lënë atë Atdhe,
lëri të ndërtojnë folenë ,
S’a shumë dëshirë kamë
që të vijë ,
Por një fole këtu ndërtova ,
nuk dua që ta prishë prapë
se me djersë e rregullova ,
Por ti je në zëmrën time
se atje unë ,u rrita
atje, mësova të shkruaj
atje ,mora edhe dije ,
Edhe këtu
në një vëndë të bukur
ku jamë,
shumë gjëra unë mësova ,
më hapën dyert
me zëmër ,
bashkë me ata unë punova
edhe jetën e ndërtova
