sonte
pi
tymos
dehem
si pelegrin
që shkelë tokën e mëkatit
sikur të mos më mjaftonte kjo
rri pa gjumë
mes fjalësh zihem peng
të rënda më duken rrugët
qyteti i pa gojë
nata e dalë boje
ma fikë këtë grimcë qiri
nuk e shoh as letrën nëpër duar
as yll
as ag
betohem
në këngën dhe muzën
se natën s’e thërrmoj dot
sonte
tinëzisht ngjizem
nga brinja e harrimit