As më thua zonj e bukur,
as më thua nga vjen ti ,
sytë jeshil si nimfë e ndukur,
shpirti të ndrin si flori
Përgjigjen un e kam në maj të gjuhës,
pa hije-dyshimi e plot krenari,
vij nga tokë e lashtë e traditës dhe kulturës,
nga djepi i shqiponjes ,ku malin ka shtëpi
Vij nga Shqiperia, nga një vend i bukur,
ku era kujtimet mban sekret në gji,
përqafimet ,puthjet buqet në të strukur,
në sy i shkëlqejn ngjyrat kuq e zi
Vij nga një vend magjik, një vend përrallor
ku lëndinat çelin lule plot shpresë,
ku qielli ndez e fik dritat semafor,
dhe ylberi tret ngjyrat në det plot finesë
Atje ku dielli të ngroh shpirtin si një zjarr,
dhe rrugët e gjarpëruara kan një histori,
ku yjet vallëzojn në qiell si të marrë,
ku balta ështe mjaltë e shtrenjte si flori
Un vij nga rrugicat me kalldrem e gur,
ku buzëqeshjet fëminore si portret kan
mbetur,
profum I dashurise gjurmë ka lënë dikur,
kujtimet në shpirt rrine malluar e etur
Atje ku moti s’njeh dimër e vjeshtë,
dhe shpirti buzëqesh si lulet në pranverë,
ndaj malli për te më tret si një eshkë
vij nga toka dardane them plot besë e nder!