-Vishe sonte atë pallton blu..!
-Se ç’kam një mall dhe.. dua të shoh!
E di që do më pyesësh, po si kështu?
-Në gardërobë ka qenë, ka kohë!
E di, do thuash pastaj, se kur..
Veshur e kishe atë për herë të parë
Se, si në vallëzim zëdridhur të thash:
-Blumarrinë, s’erdha për t’më vrarë!
Do thuash më pas me sytë që ndizen
Se si dolëm nga aty paksa të dehur
Ti pallton blu, veshur kishe ende
E unë kurthin e një puthje fshehur
Se si pastaj gjoja humbëm rrugën
E fajin ua lamë poçave të thyer..
Pllakat brinjëngrënë nën hapa heshtën
E kopsat e palltos, së zbërthyer!
***
-Vishe sonte atë pallton blu..!
Më foli diçka në zemër, dua të shoh
E di që do më pyesësh, po si kështu?
-Në gardërobë ka qenë, ka kohë!