Besim Arifi-NUK U BË

U takuam rastësisht
Këtë mëngjes të artë,
Nën rrezet e diellit
Që binin mbi ne ngadalë.
Sytë e saj shkëlqenin,
Si dy yje në agim,
Unë humba në ata sy,
E njoha atë shikim.
Kur dora ime
I preku flokët lehtë,
Ajo u dorëzua në heshtje,
Si një ëndërr e fshehtë.
Për pak çaste
Bota mbeti pa zë,
Buzët tona u afruan…
Puthja nuk u bë.