Kur plaket deri në shterrje të zanit
qeni që për krejt jetën e vet
ma së miri qëndroi besnik e roje i vathës
e kur gjunjët i këputen e ma nuk nget
e as nuk mundet me lehë edhe zagari i gjahut,
zoterijt e vet në rrugë i flakin
e ashtu edhe pa një pikë ujë shpirti u del
dhe ashtu zhag i greminosin diku larg
Këlyshët e rinj nuk harrojnë çka kanë pa
e të njëjtën gjë bëjnë për zotërinjt e plakun,
veçse nuk e harrojnë kurrë besnikërinë
e prindërve qen.
