Në Kodër qëndron ky lisi shekullor ,
Dëshmitar i kohërave rrjedhur e ikur .
Në dimër ngarkuar degët me dëborë .
Në Pranverë , lastarët zgjatur e rritur .
Futur nën gurët e varreve , rrënjët e tij
Njomet e forcohet me gjak dhe eshtra .
Vetveten kurrë nuk e ka parë në vetmi ,
Hijes ka dëgjuar të vërteta e gënjeshtra .
Sa burra të mençëm aty kanë medituar ,
Kanë thurur plane e kanë pasur ëndrra .
E më pastaj te të shumtët kanë shkuar ,
Dhe nën pllashta* ëndrrat morën brenda .( dërrasa)
Në Kodër shpesh vi te ky lisi shekullor .
Ulem aty dhe Mokrën sodis rreth e qark .
Dhe përballë ndodhet Gjemthi perandor .
Sa afër që jemi , po dhe sa shumë larg