Lutjet dekadash i shkelmon me neveri
Si qenit të braktisur rrugëve pa krye,
Për vete kapërdisesh në luks e flori
Duke vjedhur mundin e dritën ia dëbon të mjerit.
Të nesërmen kërkon të ma kryqëzosh
Me eshtrat e të parëve të luash,
Edhe shpirtin e tyre t’ua varrosësh
E me Kuti Pandore të më gjuash.
Qiellit yjor infrakt të m’i bie diellit,
Judbinë të bëhet i gjithë gjaku im,
Mjaft shkele në Thembrën e Akilit,
Por gjumit të rëndë m’i bëre një zgjim.
Mikun mirëpres edhe ujkun e respektoj,
Por edhe ai duhet të bëjë të njëjtën gjë,
Flamurin e Besëlidhjes dua dhe atij do t’i këndoj
Judën brenda vetes nuk e njoh tashmë.