Më trokiti sonte shiu në dritare,
Si malli, që thyen shtigje e kapton male.
Më trokiti dhe më zgjoi mallin për Ty,
Nata çmendej, hunguronte, fishkëllente e hidhte shi.
Ti më vije si një ëndërr, si një puthje në stuhi,
E pushtova krejt stuhinë dhe e ndryva në gji.
Ata zogjtë që dikur, lehtë çukitnin shpirtin tim,
Në furtunë më ishin kthyer dhe më shponin papushim.
Mes furtunës, mallit të egër, që po shfrynte çmendurisht,
Brenda meje, dita e re, me ty puthej butësisht…!