Në mamgallin e zemrës trazonte,
atë zjarr të fikur dikur,
në hirin e ftohtë më kot rëmonte,
kujtimet e thara, të bëra zhur.
Në mangallin e zemrës trazonte,
atë shpirt të mbushur plolt hí,
kujtimet me mall donte t’i zgjonte,
nga dhimbja i rënkuan vec bardh e zi.
Në mangallin e zemrës trazonte,
Përhumbur duke shkërmoqur thëngjij,
shikimi i zbrazët ç’po i rëndonte,
me shpirtin lëshuar pa zhurmë në shi.