Ma thotë një mendje që të nisem .
Të nisem , një mendje po ma thotë .
Udhëve të Vendlindjes le të grisem .
Ulur hijes së dardhës ta pi një gotë !
Se më merr malli për baltë dhe gurë .
Për burimin ujë ftohtë atje në Bigorr .
Me Vendlindjen nuk çmallem kurrë .
Me Gjemthin përballë si një shenjtor .
Ç’t’i bëj moshës që po më lidh në lak ?
Ç’t’u bëj gjunjëve që s’vrapoj si dikur ?
Rrëmbej bastunin që të mbahem pak ,
E si dreri prej honesh kaloj gur më gur .
S’do shkel në shkretëtira mendimesh .
Në Vendlindjen time nuk jam endacak .
Do të çlodhem në oaze gjelbërimesh ,
Plakje me gjithë bastun tutje do t’i flak