Mimoza Rexhvelaj-Puthja mbetet e njëjtë

Jam ulë mbi do mendime t’vjetra
me frymëzim të ri.
Puthja mbetet e njëjtë,
shënjestra po ashtu.
Veç për hir të modernizimit
jem pagëzue me emna tjerë,
me u dukët ma in.
I kam përqafue do inate t’vjetra
për me mujtë me i ba ballë
inatit të ri.
Me mujtë me prekë jetën
në çdo frymë,
pa e humbë shijen e saj
në zhurmën e ditëve pambarim…
Nën petkun e kohës
ende rreh i njëjti mall.
Veç fjalët ndërrojnë emën,
si sinonime të së njëjtës etje.
Plagët ndërrojnë mënyrën si flasin,
po jo arsyen pse flasin.
Veç dhimbja nuk njeh stil.
Nuk pyet për epoka,
as për modernizim.
Mund t’i ndërrojmë fjalët,
maskat e përkatësitë,
por kur prek mishin e shpirtit,
dhëmb njëjtë…