Ku mundem vallë ti gjej dy sy
në thellësi të më vështrojnë?!
Përveç se sytë e nënës sime,
që diellin lindin, hënën zgjojnë.
Ku mundem vallë ta gjej një fjalë
oh, atë fjalë që thellë e ndjej?!
Përveç këshillë e nënës sime
kur shpresën zë të më rrëfejë.
Si mundem vallë ta fal një zemër
kur plagë e saj më dhemb në kore?
Por nëna thotë, e ka një emër
të falësh bijë se është hyjnore.
A ka në botë më madhështi
kur të jep jeta plot bekime ?
I falem zotit,nëné për ty
të falem ty, me zemrën time.
Për emrin tënd sado mundohem
hakun pena nuk ta shkruan.
Ndjen fajësinë se mos lëndohesh
ku dritë e frymë për ne i ruan.
Të falem nënë se më mësove
gjithë jetën, kokën lart ta mbaj.
Që dhe gabimet janë njerëzore
po kurrë për to, të mos ndiej faj.