Ka kohë qe lepi krahet e mi te thyer
E pres te ngrihem mbi valen e rreptë,
Zemerimin t’a shperthej ne fill rrufeje
Me britmën e llahtarshme ti gris rete.
Pervrveluar jam nga malli qe s’pergjjigjet
Neper plage ngrihet kenga ime,
Loti ngrire bedenave te shpirtit gjakoset,
Me forcen e një bishe, dashurinë e një Marie.
Neper terr me thonjtë kthyer drejt tokës
Do rrembej shpirtrat vithisur ne varre,
Daten tu kall manastireve te nemur
Si hajmali murgjve t’iu a var ne dritare.
Endrave te thyera neteve sketerre
Kur vetetima djeg qiellin,
Si zog qe përpiqet i etur drejt dhimbjes
Leshohem drejt rrezes se diellit