Piro Millona Minella-…” Ti je “Sokoleshë” edhe kësaj here do të triumfosh…”

..E prisja ta takoja, se kishim komunikuar shumë në rrjet, por desha ti dëgjoja zërin, ti shikoja syte e saj. Dhe një mëngjes më bën zile dhe pasi më uroi mirëmëngjes, më tha se ishte e lirë të pinim një kafe të dy.
E lashe aty afër pallatit tim në një lokal të mirë, por edhe të qetë.
E gjeta aty. Ishte më e bukur se sa ishte në fotot e saj në rrjet.
U përqafuam fort, i kam thënë se je “motra” e vogël. U rehatuam në kolltuk. E pashë me vëmeëdje, një fytyrë tepër e bukur, por siç më ka thënë edhe në “tigër” kthehej kur bëhej fjalë për familjen e saj.
E dija që ka një histori tepër të dhëmshur, të trishtueshme shumë, deri në kufijtë e të paimagjinueshmes…..
U rrita një fëmi i bukur e përkëledhur nga të gjithë, por harroja se po rritesha, vetja më dukej akoma një fëmijë e llastuar.
Por nuk e gëzova as adoloshencën, kurse sot them, se të gjitha etapat e jetës time janë djegur. Rroj vetëm për fëmijët e mi.
Kur isha 16 vjeçe kur më ndodhi tragjedia e jetës time. Nuk e di si përfundova në atë qytet larg qytetit tim.
Kur u përmënda e ndjeva, që isha përdhunuar shtazërisht. As frymë nuk merrja dot, asgje. Më mbajtën të mbyllur në atë dhomë disa ditë.
Famija ime erdhi dhe për ta mbyllur si ngjarje të tmerrshme, u detyrova të martohem me përdhunuesin. Tmerret ti tregoj dheut kur të futem në të. Nuk kisha rrugë tjetër, unë isha “pengu” i familjes time, në rast të kundërt do të zhduknin tërë familjen time. Edhe sot të turbullta i kam arësyet.
Nuk durova dot dhe pasi u hapën kufijtë erdha në emigrim. Me dy çuna “kërthi”. Kam punuar dhe 12 orë në ditë në këmbë për ata vocërrake, që më prisnin si zogjtë me sqep hapur që ti ushqejë nlna e tyre. Kalova vite tepër të rënda. Por u bëra edhe burrë, se grua nuk u bëra asnjëherë.
Ajo rrëfente dhe të dyve lot na rrëshqsin nga syte tanë, kokën e kishte vënë në supin tim, unë e kisha përqafuar dhe ashtu ndenjëm gjatë, aty kisha “Sokoleshën” e heshtur të ditëve tona.
Pasi e mblodhëm veten të dy, filluam të diskutojme për shumë probleme të jetës. Ajo ka nje shpirt të bukur poetik. Tregimet e saj janë magjepse nuk e lanë të lulëzonte.
Kurse sot ajo dergjet e sëmurë në shtrat nga trajtimi shtazarak që i ka bërë trupit të saj.
Jo, “Motra” ime edhe këtë sfidë të jetës tone ti ke forca ta përballosh, unë e njoh atë zjarr, që ke përbrënda shpirti tënd. Mos e lësho veten do të bëhesh mirë e kemi lënë në behar do të vij unë në qytetin tënd të më presësh si zonjë e bukur shtëpie.
Mos harro se së shpejti do të bëhesh gjyshe dhe gjyshe tepër e bukur. Ti je zambak i bardhë.
…..E di që do të shkrehesh në lotë bën mirë nxirre tërë dufin nga shpirti yt dhe pastaj luftë kundër çdo të keqe që ekziston në këtë botë të ndyrë…
Shënim: Çdo ngjarje apo përshkim i ngjajshëm është krejt i rastësishëm..