Buzëqesh o njeri i mirë
ta veshë në gaz dikë rreth teje.
Buzëqeshje, e bardhë e dëlirë
shëmbëllen si dritë rrufeje!
Buzëqesh, për gjëra të ëmbla,
për butësi e për urti,
Mos u merr “zënka e dëngla”
Veç një jetë, e tjera s’ki!
Buzëqesh kur e zgjatë dorën.
e një tjetër, e ndihmon,
kush ka lëmosh, për skamnorin,
Vetë natyra e” BEKON”!
Mos e prit, se çfarë thotë tjetri
Beje ti, me pa përtesë
Veç buzëqeshja te ngelë pranë veti,
Kur e benë dikën me shpresë!