Natasha Ilia-NË TË KALUAR TË VITEVE!!

Përpiqem të shuaj një flakë..
Si të ndaloj anijen,përplasur nga dallgë?
Shpesh unë kujtoj në kthjelltësi,yjet ,
Ti kujton shkëqimin rreze diellin…
Unë buzën që nga puthjet tkurret.
Ti dritën që zbret nga qielli..
Ethet më kanë zënë kam ftohtë..
Kam nevojë për një përqafim të ngrohtë ..
Dua të të kem afër..të shoh..
Bukuroshe e fjetur..me flokët lëshuar. .
Të ledhatoj të kujtoj..kohën e shkuar..
Të jap një puthje ..
Pa kurrfarë lutje..
Ngrohtësinë tënde ta ndjej në trup..
Për të kaluarën ime..mos ndjej turp..
Ti të më gjesh duke shuar një flakë..
Si anija që niset po mbrin vonë..
Ti më kujton hënën ..gjysmë hark..
Që fshehur me merak na përgjon..
Buzët përkëdheljet..
Që kurrë shpirti s’mi harron..
Të ftohtin që largohet..nga prekjet…
Oh një përqafim i ngrohtë sa më mungon..
Lakuriqësia e trupave të zhveshur. ..
Ah zbehur mbetën hi pluhur kanë veshur..
Në të kaluar të viteve…
Sa..herë ty të..kujtoj. …..
Mungon..!?