U tretën prindërit, u kërrusën
U tkurrën e mbetën një dorë…
Rrudhat rreth ballit iu strukën,
Flokët iu zbardhën, si borë !
U tretēn prindërit, u kthyen fëmijë
Koha për ta ka ndryshuar,
Unë i kujtoj, gjithëmonë, ashtu të rinjë…
Kur edhe unë isha fëmijë i gëzuar !
Këta mrekulli, nga Zoti krijuar,
Këta idhuj, ku falemi çdo ditë…
Këta madhështorë, që gabimet na pranuan
Këta, që shpirtin kanë dhuratë nga përënditë !
U lodhēn prindërit, s’mundem dot t’i shoh
Në çdo rrudhë të tyre, ndjehem me faj…
Ata engējt mbrojtēs , në çdo kohë
Dhe kur parajsa t’iu hapi dyertë e saj !