Marigona Kelmendi-Hatër

Stolisur kam kraharorin
Me medalje kujtese
Medalje bronzi argjendi
Shndrit edhe ndonjë e artë
Në rrezen e parë të mëngjesit
Se lindi dhe një ditë
Matëse kohe të mira
Po pe po ndjeve po buzëqeshe
Ndërsa kujtesa është tekanjoze
Ka brenda hatrin tim
Për atë që më pret
Diku skutave të pritave
Në vrapin e kohës
Istikameve të dashurisë
Gati për t’u përballur
Se jeta është luftë
Ĕshtë shpërthim
Pret pezmin të dalë
Bërthamës vrer
Qoftë dimër qoftë verë
E ndrydh farën e dashurisë
Ku ta hedh çfarë do mbijë
A thua medalje të tjera durimi
Do të lëshojnë rrënjë pritjeje
Për të thithur lëng jete
E në rrugëtim
Ndonjë halë në sy në grykë
Kam hatër tingujt shurdhues
Për faljet që sjellin medalje
Qoftë dhe të ëndërrta