Sot që kisha nevojë,
Më shumë se kurrë,
Doja praninë tënde,
Se zemra nuk mundi dot.
Sot mbeta vetëm,
Nuk e kuptove gjendjen time,
Të vrarë gjer në limit.
Braktisja jote
Më vrau në shpirt.
Nga të qarët u meka
Dhe nuk flisja dot,
Si dy të huaj
Që veten s’e kontrollojmë.
Situata doli jashtë kontrollit
Dhe nuk u sqaruam dot.
Zemra e lënduar
Dot s’e përballon.
Sot, më shumë se kurrë,
Të doja pranë,
Por krenaria
Është më e fortë
Dhe dashurinë godet në çdo kohë…