12 Qershori është një datë që nuk e ka luksin të harrohet. Ajo është gdhendur në ndërgjegjen tonë kombëtare si dita e shpresës, e rilindjes së një populli që për shekuj me radhë i mbijetoi shfarosjes, robërisë dhe shtypjes. Është dita që vulosi mbijetesën e Kosovës, jo vetëm si territor, por si identitet kombëtar, si shpirt që nuk shuhet dhe si kujtesë që nuk harrohet.
Kjo ditë, për popullin shqiptar, është thirrje për reflektim dhe nderim për ata që dhanë gjithçka për këtë tokë. Nga të përndjekurit dhe të masakruarit nga regjimi barbar serbo-sllav, te luftëtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës – të gjithë janë hallka të së njëjtës zinxhir lavdie.
Me këtë ndjenjë përgjegjësie dhe përkushtimi, vijon më poshtë poezia përkushtuese
“Pishtarëve të Lirisë”, nga vetë autori i këtij shkrimi, si një thirrje që frymëzon, kujton dhe nderon.
PISHTARËVE TË LIRISË
(Autor: [emri juaj])
Gëzon sot Kosova,
zemër e ringjallur,
Njëzet e tri vite shkuan,
kujtim i skalitur thellë.
Mbi fusha të përgjakura,
male që gjëmuan,
Erdhi një shpresë,
si agim pas natave të zinjve.
UÇK, emër që tingëllon si frymëzim,
Një forcë shpirtërore,
e dërguar nga një fat i lartë.
Shpërtheu heshtjen,
theu prangat e zotërimit,
Dhe dielli i lirisë,
mbi dheun tonë e ngriti.
Pas britmash dhe lotësh,
gjak e hiri i shpërndarë,
Një diell i ri lindi,
flakë e ndezur në shpirt.
Dëshmorët ranë,
si fara në dheun e përgjakur,
Rrënjët e tyre thellë u ngulën,
mbjellë me sakrificë.
Prej gjakut të tyre
nisi të rritet një lis i lashtë,
Një pemë lirie,
me degë që prekin qiellin.
Çdo gjethe gjelbëron
me frymën e tyre të pavdekshme,
Dhe çdo fryt i kësaj peme,
frymëmarrje e Kosovës së lirë.
Burra e gra,
me zemër e me pushkë në dorë,
Frymëzuan botën,
me qëndresë të pathyeshme.
Çdo gur e shqiponjë,
çdo bjeshkë e fushë,
Rrëfen historinë e dhimbjes
dhe të lavdisë.
Kujtojmë sot ata që ranë,
pishtarë të përjetshëm,
Që jetën e tyre flijuan,
për këtë ditë të shtrenjtë.
Erdhi dhe NATO,
aleanca fisnike,
Që solli paqen,
largoi hijet e tmerrit.
Një kapitull i ri u shkrua,
me dritë e me shpresë,
Kosovë, ti rritesh e lulëzon,
kopsht i Dardanisë.
Në çdo pëllëmbë toke,
shpirti tyre qëndresë
Çdo zemër shqiptare
u thur vargje të trimërisë.
Lavdi përjetë të rënëve për liri!
Rroftë Kosova e lirë dhe sovrane!