E NEMUNA NANË!
Nana gjithnji gzim e lumni mbjell n’fmi,
shtron lulnaja andrrash t’shndritshme,
hanë e yje tund n’lisharëza përrallash,
mëkon shpresa t’qëndisuna
ujitun prrojesh t’argjendta,
tan’ gaz e hare.
Përditë t’lume.
Nana qindron si mal,
i madhnishëm,
para e pas krahve –
t’fmijve!
Nana – kshtjellë,
kshtjellë e nemun asht nana!
Pa ‘da e sulmueme,
drobitun dhimtash,
lëpin plagë e mëkon varra,
n’mbrojtje t’kërthive.
…
Kur nana,
kufomë e sakatosun
dergjet përskej,
çka ban fmija?