Dhe mora vragën përpjetë ,
Vragën që del në atë shteg .
Gjethet lyer ngjyrë e zbehtë .
Vallë , çfarë merak i djeg ?
Vallë , çfarë merak na djeg ?
Ç’është ky mall valë i zjarrtë ?
Do kaloj të vetmin shteg ,
Që mban fshehtë mali lartë .
Dhe më tej , çfarë hapësirë !
Lugje , pllaja , edhe brinjë .
Gjërë e gjatë Mokra shtrirë .
Gjemthi tutje , ka zënë thinjë .
Në s’i shkel aq sa ka vragë ,
Syri shkon e m’i sjell pranë .
Me çdo gjethe lidh një plagë ,
Ndaj dhe Vjeshtës ato ranë .
Dhe mora vragën përpjetë .
( Pelegrin ngela vragëve )
Kësaj vjeshtë ngjyrë zbehtë ,
Dal t’u gjej ilaçin plagëve
