Lumi i lotit, nga shtrati seç doli
Në vija të drejta, përpara vërshon
Gurë pengesash, me vete i mori
Në detin e shpirtit, aty i pastron.
Po derdhet, se i duroi rrëmbimet
Thonë se durimi, ka dhe një fund
Frikës ia mbyllën, derën guximet
Njësh e vërteta, përherë triumfon.
Peshku i madh, por dhe grabitqar
E kujton popullin, peshk të vogël
Por ky i fundit, besën në një fjalë
Si një trup i vetëm, madhështori.
Thënë nga të parët, se lufta e drejtë
Me paqe në shpirt, e me patriotizëm
E vërteta ndrit, si një ikonë e vërtetë
Botë e padrejtë, si grerza gumëzhijnë.
Një popull di të falë, herë pas here
Me adhurim frymor, që ju s’e kuptoni
Urtësi shpirtërore, sjell ditë pranvere
Zërin e tij, të lartë e dëgjon veç Zoti.