Libri “Letra nga kurbeti” është një vepër që sjell para lexuesit jo vetëm jehonën e një kohe të shkuar, por edhe rrahjet e zemrës së një treve, mallin e familjes dhe shpirtin e Opojës.
Në pamje të parë, kemi të bëjmë me një përmbledhje letrash të ruajtura ndër vite. Por, sapo i hapim faqet e këtij libri, kuptojmë se përtej fjalëve të shkruara në letër fshihet një botë e tërë ndjenjash, pritjesh e kujtimesh. Në to flasin prindërit dhe bijtë, shtëpitë dhe rrugët e largëta, malli dhe shpresa, largësia dhe lidhjet e pathyeshme familjare. Përmes këtyre letrave, nuk dëgjohen vetëm zërat e atyre që i kanë shkruar; dëgjohet edhe zëri i një kohe, i një vendi dhe i një brezi që e ka përjetuar kurbetin si ndarje të dhimbshme, por edhe si përpjekje për një jetë më të mirë.
Një nga vlerat e veçanta të kësaj vepre është ruajtja e fjalëve, shprehjeve dhe formave të të folurit të Opojës, disa prej të cilave sot po zbehen dalëngadalë nga përdorimi. Kështu, letrat bëhen jo vetëm dëshmi e ndjenjave njerëzore, por edhe një thesar gjuhësor e kulturor. Ato ruajnë një mënyrë të veçantë të të shprehurit, në të cilën fjala nuk ishte thjesht mjet komunikimi, por shenjë dashurie, përkatësie dhe lidhjeje mes njerëzve që largësia nuk mund t’i ndante shpirtërisht.
Por libri nuk mbetet vetëm brenda kufijve të letërkëmbimit. Kujtimet e autorit e shndërrojnë atë në një udhëtim më të gjerë nëpër jetën e dikurshme opojane. Përmes tyre, ringjallen pamje nga fëmijëria dhe rinia, nga fshati i dikurshëm, nga puna dhe bashkëjetesa, nga dasmat e gëzimet familjare, nga veshjet tradicionale e ushqimet, nga kafshët, mënyrat e vjetra të punës dhe të jetesës. Në këtë mozaik kujtimesh shfaqen edhe njerëzit që dikur i jepnin jetë fshatit, figura të rëndësishme të bashkësisë, të cilët, pa dëshmi të tilla, rrezikojnë të treten dalëngadalë në mjegullën e kohës.
Me këtë botim, kujtimet nuk mbeten vetëm në sirtarët e së kaluarës, as letrat nuk heshtin nën pluhurin e viteve. Ato marrin jetë të re në faqet e librit, duke na kujtuar se largësitë mund të ndajnë njerëzit, por jo domosdoshmërisht zemrat; se fjala e shkruar mund ta kapërcejë kohën dhe se kujtesa, kur ruhet me dashuri, bëhet trashëgimi…
Të dhënat e botimit:
Botues: Sh.B. “Thesari”
Redaktor: Demir Reshiti
Recensues: Dr. Hajriz Meleqi
Faqosja dhe kopertina: Adil Beqaj
Shtypi: Lena Graphics Design, Prishtinë
Autorit Elez Baxhaku i urojmë suksese të reja në krijimtarinë e tij dhe shpresojmë që pena e tij të na dhurojë edhe vepra të tjera që ruajnë kujtesën, gjuhën dhe shpirtin e Opojës. (D. Reshiti)