I gënjeve edhe gurët e lumit
Ju the ju dua
Vetëm kur mbetën jetima
E u zgjuan nga gjumi
Atëherë ju rrjedhi loti
Nga ai lumë i gjatë
Nuk kishte mbetur
As një pikë ujë
Vetëm gurët e zbardhur
Të zbehur nga dielli i vjeshtës
Nuk më deshte pra
Jo nuk më deshte
Sikur ta dija më herët
Do ta ruaja të paktën një pikë ujë
Se më mbyti etja
M’u thanë edhe buzët
E zëri nuk po mundet
As emrin tënd ta thërras më
Bile fjalën e fundit
Të dua
Në pranverën tjetër
Mos shko më te lumi
Të gjitha ëndrrat i mori me vete
I treti bashkë me një copë zemër
Me valët e çmenduara
Nuk i priti as fjalët e fundit
Më la edhe fajtor
Për durim e dashninë e shprehur
Sikur peshkatari
Qëndro besnik pritjes
Asaj urie
E fjalës së dhënë
Të dua