Tej-kudo zvarrë përtokë,
gjethe-rënat…në lëngatë,
vesëholla qarë mbi kokë,
vjeshta sjell veç mërgatë…
Lënë braktisur kan foletë,
ca mërzitur zogjt përqark,
as mëngjesi…s’lind i qetë,
lumi deltës…zënë në çark…
Muzgje dergjur në vajtim,
gjurm të verës në harresë,
valët brigjesh…një kujtim,
rrezja shtigjeve s’i zë besë…
Derdhur dita majë malesh,
mjergullholla rënë mbi krye,
udhë-ikjen s’mund ta falësh,
krah shtegëtarësh…u rrëfye…