Po shkrihet akulli në skajet e botës,
ku heshtja ka mbjellë rrënjë të thata,
po gërryhet toka nga gjembat e kohës,
që fshehën plagët e ditëve të ngrira.
Po revoltohet dielli mbi dallgët e detit,
rrezet kërkojnë rrugën e të drejtit,
po bie ngadalë perdja e errësirës,
mendja e mbyllur ka nisur të zgjohet.
Akulli po bëhet pasqyrë e shpirtit,
njeriu sheh qartê burgun e vetëvetes,
ku me zinxhirë të padukshëm e lidhi veten,
duke kërkuar lirinë në një botë të vjetër.
Ndarjes së ngrirë po i vjen fundi,
muret e heshtjes duken përrallor.
Nis e vërteta të prekë zemrat tona,
rizgjohemi nga gjumi shekullor.