Turren zjarret përpijnë dheun
turren hasmit gjak të pinë.
Mjeri fat për mëmëdheun
mjerë njerëzia për njerëzinë.
Deshtëm lirinë, humbëm nderin
deshtëm dritë, humbëm sytë.
Si me dasht ma s’pari vetin
kur me djallin jemi ngjit.
Ne s’na theu asnjë i huaj
prej furtunës, prej robnisë.
Vetë ia vemë zjarrin votrës
vetë ia nximë faqen Shqipnisë.
Do harrojë erë e tërbume
me përla ç’ka muj me gjet!
Ndale Zot mendjen e trume
në shtojë të jetës
jetë me mbet.