Nuk të mbeti më asgjë.
E boshatisur nga dilemat,
nga arsyet,
mbete fundnajave si një enigmë
në akullsinë e maleve.
Kërkove strehë
në shpellat e shpirtit.
Aty zure vend,
u prehe në padijen
e një tjetër jete.
Ndeze zjarre
për errësirat
e shpirtrave të vdekur,
shtrydhe gjinjtë për pak qumësht,
për të ushqyer të vegjlit
që do të lindnin prej shpresës.
Çfarë nuk do të bëje ti
për më shumë se një dashuri!