Vera Abdyli-Në cepin e kujtimit

Një rrugicë çdo ditë
Shihemi sy më sy
Iku nga shigjetat
Diçka më përvelon…!
Sytë blu …
Vetullat streh dashurie
Ah, kaçurrelat e zgjatur
Rash në grackë ndjesie
Viteve t’kujtoja…
Pse nuk fole ti?
I frikësohem historisë sot
Drithma… ëndërra për kot
Tridhjetë vite i dashka një fjali?
Na takoj shoku i shokut tim
U perqafuam pafund
Më etjen e viteve
Si shiu i asaj vjeshte
Unë e fsheha ombrellën
Të më thoje a bënë…
A mund të shihemi t’dielen
*** Kaçurrelat kishin ikur
Vetullat zbardhur e zbritur
Pash sytë blu të përflakur
Dora në dridhje më rrethoj
Iku nga ëndërra pa u përqafu…?!