Me dashuri unë buzëqesha
Gjëra të bukura unë mendoja
Me rrespekt,e rrëfim shpirtin e vesha
Nuk je vetëm,heshtja më thoshte..
U ndala,e kokën mbështeta në një cep të udhës,
Piva pak ujë,nga pritjet e mija
Të freskta fjalë më mbetën në mëndje
Nuk je vetëm,në vesh heshtja më pëshpëriti…
Me të bardhat premtime,buzëqeshja,
Në muzg të vjeshtës më humbi trishtimi
Hëna zemrën çpo më rrezaton
Në buzëqeshjen e heshtjes zemra u qetësua..
Një buzëqeshje e letë,në shpirt më shkoj
Kam frik të fle,se ëndrrat më lën zgjuar
Kur zbardh agimi,koha është vrantësuar
Dhe shoh gjethet e vjeshtës ,me buzëqeshjen e heshtjes..