Një Helenë më ishe, e bukur si agim,
si ëndrra pa një fund mbetur në udhëtim.
Dashuria ndofta s’është veç përqafim,
por emblemë shpirtêrore dritë në çdo kujtim…
Një Helenë më ishe apo një iluzion i bukur?
A ndoshta një yll ne detin e turbullt?!
Sepse bukuria kalon si erë mbi lule,
por një shpirt i bukur kurrë s’ka humbje…
E vërteta flet bukur ,pa zë e pa fjalë:
nuk humbet kush don, por kush s’di të falë.
Dhe nëse fati ndan diku brigje largësie
Serish mbetesh e bukura ,një Helenë përjetësie.