Më thoni, ku humbi ajo ngrohtësi, që netëve të ftohta na bënte dritë?!
Ku shkuan fjalët mbushur sinqeritet?!
Ku shkoi respekti, dashuria, për njeri-tjetrin?!
Përse heshtja e ligë, po na vret?!
Më thoni:
Si mund një zemër të falë,
Kur plagët e vjetra ende pikojnë?!
Si mund të qeshësh me shpirtin e vrarë, kur kujtimet e shkuara përbri meje vrapojnë?!
Më thoni:
Ku fshihet e vërteta e madhe,
Në këtë botë që ecën me nxitim prej hajneshe ?!
A ka një kufi të gjejë qetësi, për
ëndrrat që mbetën pa realizim?
Më thoni:
Ndoshta unë nuk di, nuk kam guxim, të eci së bashku me ju në rrugën e kësaj jete katrahurë,
Apo mos vallë e humbëm rrugën të gjithë, kur kërkuam diçka jashtë vetes??
L. M.