Nuk di si t’a them,t’a pershkruaje
Si kaq vone kështu t’a zbuloj?!
Ti je mrekullia e tetë
Para teje boten harroj.
Packa se je ere e marre,
Tradheti hera herës mendon,
Perseri mbetesh engjell syshkruar
Ne endrat e mia qendron.
Duart zgjat vrapoj te te kap
Zgalem bëhesh nëpër dallgë,
Te shoh mes dallgëve si humbet,
E qiellin can ti neper nate
Dhe sikur bota krejt te shembet,
Kemve gjallesat mos kish mbi dhe,
Si Robinsoni neper vite
Me ty do ngrija një atdhe.